Chodząc pieszymi szlakami Parku Narodowego Karru

Park Narodowy Karru ma powierzchnię 88 000 hektarów, ogrodzony wysokim płotem przeciwko drapieżnikom długości 175 km. Każdego dnia, ogrodzenie jest kontrolowane i sprawdzane przez strażników parku, w poszukiwaniu słabych punktów i dziur. Nie zdarzyło się jeszcze żeby lwy odważyły się wyjść polować na owce na sąsiednich farmach. Zarząd parku jest przekonany, że wielkie koty są bardziej niż szczęśliwe z dużego wyboru zwierząt w granicach parku.

W nasz ostatni dzień w Parku Narodowym Karru (zanim pojechaliśmy do Rezerwatu Gamkaberg), udaliśmy się na popołudniowe piesze safari z 26-letnim rangerem, Gavinem Lottering. Zanim sprowadzono lwy, panowała tutaj prawdziwa swoboda, możliwe było samodzielne chodzenie po parku. Teraz, musisz iść w towarzystwie uzbrojonego strażnika. Trochę szkoda, że ​​nie można czuć się bezpiecznym, ale były to okazja do rozmowy z Gavinem. Wspinaliśmy się na szczyt Pointer Hill nad głównym kempingiem parku. Widoczność sięgała daleko na południe za miasto Beaufort West do gór Swartberg, w odległości około 100 kilometrów. Od północnej strony parku rozciągają się pagórki i klify, robi to duże wrażenie, warto będzie w przyszłości to odwiedzić.

Gavin i jego współpracownicy pokonują po 20 km dziennie, podczas patrolowania granic parku i przeprowadzenia niezbędnych prac konserwacyjnych na ogrodzeniu. Nie trzeba dodawać, Gavin jest wysportowany dzięki takim spacerom.

Po drodze powrotnej w dół, przeszliśmy interesujący Bossie Trail, 800-metrową pętlę, która powstała w celu prezentacji niezwykłego bogactwa roślin, które występują naturalnie w parku. W informacyjnej broszurce podano listę 60 roślin jakie można tutaj szukać. Dla miłośników roślin, to bardzo interesujące przeżycie. Na pierwszy rzut oka, większość roślin w Karru wygląda podobnie, chociaż występuje tutaj kilka tysięcy gatunków.

Zwiedziłem ponownie Fossil Trail, skamieniałe części roślin i zwierząt są naprawdę fascynujące. Daje to wiele do myślenia, przyszłość gatunku ludzkiego też jest niepewna, przez miliony lat, dziwne stwory żyły na Ziemi i zginęły w globalnej katastrofie. Ich szkielety osiadły ponad 250 milionów lat temu na dnie ogromnego rozlewiska, które wypełniło się osadami grubości około dwa kilometry.
Erozja Ziemi nigdy nie zatrzymała się, wszystko zmienia się, w geologicznej skali czasowej liczącej miliardy lat, wydaje się, że ​​wiek gatunku ludzkiego (i wszystkich współcześnie żyjących ssaków) stanowi mały ułamek wieku otaczających nas skał.

Park Narodowy Karru

Czy kiedykolwiek byłeś w Karru? Kiedy przyjedziesz na wycieczkę do RPA, Karru jest trudne do minięcia. To półpustynny obszar zajmuje największą część kraju i jest największym ekosystemem.

Dziwne, ale do niedawna nikt nie troszczył się o ochronę naturalnego środowiska Karru. Większa część tego ogromnego obszaru używana jest przez hodowców owiec. W czasie suszy, owce zjadają roślinność do gołej ziemi, co przyśpiesza erozję gleby.

Park Narodowy Karru w pobliżu Beaufort West powstał w 1979 roku, żeby zachować dla przyszłych pokoleń małą część tego obszaru w niezmienionym stanie. Rozrósł się już do ponad 80 tys. ha, razem z pięknym Nuweveldberge i jego skalistymi klifami. Karru może się wydawać nudne, jednak jest to jedno z tych miejsc, którego magia wzrasta powoli, ale zdecydowanie.
Dlaczego Karru jest bardziej fascynujące niż myślisz?

1. Znajduje się tutaj najwięcej na świecie skamielin liczących 250 milionów lat. Może skamieliny nie są interesujące dla wszystkich, ale są one różne i bardzo ciekawe, ponieważ pochodzą one z czasów, tuż przed jednym z największych kataklizmów na Ziemi kiedy wymarły dinozaury.

2. Ponad 95% wszystkich gatunków żyjących na Ziemi wymarła w ciągu ostatnich 50 000 lat. Naukowcy nie są pewni jak to się stało, ale wszyscy zgadzają się, że wymieranie było spowodowane globalnym ociepleniem. Tak więc starożytne Karru zapewnia wystarczający dowód, jak nasze życie może się zmienić (na gorsze), jeśli nie uporamy się z tym największym wyzwaniem ludzkości.

3. Park Narodowy Karru stał się ponownie domem dla wielu lwów, które zostały sprowadzone zeszłym roku (2011), ostatni lew na tym obszarze odnotowano ostatnio w 1830. Było to naturalne środowisko lwów, zanim myśliwi nie zadbali o to. Niestety dla ludzi, którzy lubią piesze wycieczki, wprowadzenie lwów oznacza, że ​​nie można wychodzić z samochodu. Możliwe są spacery z przewodnikiem, ale nie jest to idealny sposób zwiedzania. Spotykane są też nosorożce czarne, nieznane jest dokładne pogłowie z powodu nasilenia kłusownictwa. Pomimo tego nosorożce dobrze sobie radzą w Karru.

4. Człowiek zamieszkiwał Karru od 1,2 mln lat. Jest to raj dla archeologów. Wykopaliska odkryły ponad 14 000 miejsc w Karu, gdzie żyli prehistoryczni ludzie.

5. Krajobraz Karru jest ciekawy, zdecydowanie najlepiej doświadczyć go wcześnie rano lub przed zachodem słońca, gdy światło jest miękkie, niebo ma setki odcieni koloru pomarańczowego i temperatury są niskie.